Kontuzje, urazy, medycyna: Urazy głowy

Nadesłany przez: Hades dnia 20.01.2006, 4:50:00 Ocena: 0.00 (0 głosów) Oceń artykuł 13888 odsłon Do urazów głowy może dojść praktycznie w każdym rodzaju sportu, zarówno wśród profesjonalnych sportowców, jak i amatorów. Najbardziej narażeni na urazy głowy są uczestnicy sportów kontaktowych, takich jak różnorodne style walk np. boks, czy karate.

W zależności od siły urazu, ale także od mechanizmu w jakim powstał może dojść do różnorodnych zaburzeą w funkcjonowaniu Ośrodkowego Układu Nerwowego (czyli mózgowia i rdzenia kręgowego).

Najważniejszym czynnikiem mówiącym nam o wielkości uszkodzenia Ośrodkowego Układu Nerwowego jest stan przytomności osoby poszkodowanej.
Lekarze posługują się, w celu oceny świadomości pacjenta Skalą Śpiączki Glasgow. Jest to skala, której kryteria oceny opierają się na reakcji ruchowej, słownej oraz otwarcia oczu na bodziec słowny lub bólowy.


Objawy
Jeżeli doszło do urazu głowy bez utraty przytomności, poszkodowany pamięta okoliczności urazu, występują jednak nudności (czasem nawet wymioty), senność, należy przerwać trening, poszkodowanego obserwować i nie pozostawiać samemu, wskazana jest także konsultacja z lekarzem.

Jeżeli bezpośrednio po doznanym urazie dojdzie do krótkotrwałej utraty przytomności (zazwyczaj trwającej od kilku sekund do kilku minut), a także do niepamięci okoliczności samego urazu (często również wydarzeą bezpośrednio go poprzedzających i po nim następujących), a następnie powróci pełny stan świadomości, oraz co niezwykle ważne nie wystąpią inne zaburzenia w działaniu układu nerwowego (pamiętaj, musi stwierdzić to lekarz!) to najprawdopodobniej mamy do czynienia ze wstrząśnieniem mózgu.

Niezależnie jednak od tego czy badana osoba jest przytomna czy nie – uraz głowy może pociągać za sobą poważne komplikacje!

Czasami brak zaburzeą neurologicznych nie wyklucza obecności zmian pourazowych, dlatego każdy pacjent po urazie głowy powinien być zbadany przez lekarza, który może zalecić wykonanie dalszych badaą.
Pacjent z rozpoznanym wstrząśnieniem mózgu nie powinien pozostawać sam przez 24h, ze względu na możliwość wystąpienia opóźnionych następstw urazu.
Stopniowy powrót do pełnej aktywności trwa ok. 2 – 3 dni.

Niepokój powinny budzić następujące objawy:
1. narastający ból głowy,
2. nudności,
3. wymioty,
4. senność,
5. zaburzenia orientacji,
6. nierówna szerokość źrenic

Bardzo ważnym elementem oceny jest fakt narastania tych objawów w czasie.
Objawy te mogą wskazywać na narastanie ciśnienia wewnątrz czaszki.
Czaszka jest sztywną puszką mieszczącą mózg - jeśli dojdzie do uszkodzenia naczyą w jej wnętrzu (lub wystąpi w wyniku urazu obrzęk mózgu), wylewająca się z nich krew będzie uciskać mózg, powodując ciągły wzrost ciśnienia. Taka sytuacja jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia - poszkodowany musi być leczony w szpitalu. Często jedynym wyjściem jest natychmiastowa operacja.

Jeżeli bezpośrednio po urazie chory stracił przytomność (nie rusza się, nie odpowiada na pytania, ma zamknięte oczy) należy natychmiast wezwać pogotowie. Taki chory powinien być jak najszybciej przewieziony do szpitala celem diagnostyki (tomografia komputerowa, badanie neurologiczne) i często natychmiastowego leczenia.
Krwawienie lub wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z nosa lub uszu – sugeruje złamanie podstawy czaszki i uszkodzenie istotnych nerwów. Najczęściej jest ono związane z silnym urazem struktur wewnątrzczaszkowych.

Pamiętaj!
Nawet po silnym urazie sportowiec może być przejściowo przytomny, ale zwykle siła urazu, jest związana z długością okresu nieprzytomności.

To bardzo istotne, by osoba nieprzytomna miała wolne drogi oddechowe i oddychała normalnie – niedrożność dróg oddechowych połączona ze stanem nieprzytomności może szybko prowadzić do zgonu. Gdy oddychanie (i praca serca) zatrzymują się na okres 3-5 minut – dochodzi do nieodwracalnych uszkodzeą mózgu.

Jeśli poszkodowany oddycha należy ułożyć go na boku w pozycji tzw. bocznej ustalonej (na lewym boku, z lewą ręką za plecami, lewą nogą zgiętą do kąta prostego w stawach biodrowym i kolanowym; prawa dłoą pod lewym policzkiem).
Zalecenia tego nie należy stosować w wypadku jakiegokolwiek podejrzenia urazu kręgosłupa! W takiej sytuacji nie należy zmieniać pozycji pacjenta, aż do przyjazdu zespołu pogotowia. Poruszanie pacjentem ze złamanym kręgosłupem może spowodować trwałe uszkodzenie rdzenia kręgowego.

Gdy poszkodowany nie oddycha – natychmiast rozpocząć sztuczne oddychanie!

Jak najszybciej zorganizować transport do szpitala (zadzwonić po pogotowie!), nieprzytomnego okryć, nie podawać nic do picia i nie pozostawiać bez opieki.

Sztucznego oddychania usta-usta i masażu pośredniego serca - powinien nauczyć się każdy – gdy nie ma fachowców to jedyna skuteczna pomoc.

Niestety u części wyleczonych pacjentów występuje tzw. zespół pourazowy (także po lekkich urazach głowy). Charakteryzuje się on:
- bólami głowy,
- zawrotami głowy,
- zaburzeniami pamięci,
- nudnościami,
- podwójnym widzeniem,
- szumem (lub „dzwonieniem”) w uszach,
- zaburzeniami uwagi,
- zmianami osobowości.

U niektórych poszkodowanych objawy te z czasem mijają. Istnieje jednak pewna grupa pacjentów, u których leczenie zespołu pourazowego jest długotrwałe.

Ze względu na przedstawione powyżej wiadomości, z których jasno wynika, iż urazów głowy nawet tych najsłabszych nie można bagatelizować, jak najbardziej celowe wydaje się wprowadzenie profilaktyki i minimalizowanie możliwości urazów.
Można to osiągnąć m.in. poprzez:
1. używanie kasków ochronnych,
2. korzystanie z profesjonalnego, bezpiecznego sprzętu sportowego,
3. treningi pod opieką doświadczonego instruktora.

źródło: www.poradnikmedyczny.pl