Wyzwalacze hormonu wzrostu

Hormon wzrostu jest hormonem anabolicznym, który jest uwalniany przez przedni płat przysadki mózgowej w sposób pulsacyjny. Uwalnianie hormonu regulowane przez podwzgórze wywołuje wydzielanie hormonu wzrostu, podczas somatostatyna hamuje jego uwalnianie. Nowe badania ujawniły zespół czynników uwalniających hormon wzrostu…

Spadek wydzielania hormonu wzrostu (GH) obserwowany z upływem wieku może powodować szkodliwe konsekwencje dla zdrowia, do których można zaliczyć zmniejszenie masy mięśni szkieletowych i ich siły, zmniejszoną gęstość kości, zwiększoną ilość tłuszczu podskórnego oraz trzewnego, a także zmniejszoną sprawność fizyczną. Reakcją na taką sytuację mogą być podskórne lub domięśniowe zastrzyki hormonu wzrostu. Może to powodować nieuzasadniony ból i niewygodę. Dlatego też rozwój oraz zastosowanie doustnych środków uwalniających hormon wzrostu mogą stanowić praktyczną alternatywę.

Hormon wzrostu jest hormonem anabolicznym, który jest uwalniany przez przedni płat przysadki mózgowej w sposób pulsacyjny. Uwalnianie hormonu regulowane przez podwzgórze wywołuje wydzielanie hormonu wzrostu, podczas
somatostatyna hamuje jego uwalnianie. Nowe badania ujawniły zespół czynników uwalniających hormon wzrostu,
które to mogą mieć istotną rolę w leczeniu niskiego poziomu wydzielania GH. Pomimo że mechanizm działania nie jest znany w tym momencie, część badaczy uważa, że te peptydowe stymulatory wydzielania są przeciwstawne do somatostatyny, jak również pobudzają wydzielanie hormonu wzrostu.

Ostatnio doustnie przyjmowany składnik określany jako MK 677 był testowany na dziewięciu normalnych, zdrowych mężczyznach (w wieku 27 lat). Dla uproszczenia określa się jako wyzwalacz hormonu wzrostu. Jak podano w Journal Clinical Endocrinology and Metabolism, badacze w Brukseli podawali placebo, 5 mg lub 25 mg wyzwalacza GH przed
snem w ciągu siedmiu dni, w celu określenia, czy poziom hormonu wzrostu ulegnie zmianie w ciągu snu. Pod koniec każdego okresu próbnego poddawano badaniu próbki krwi, określając poziom insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), hormonu wzrostu oraz kortizolu.

Ilości wydzielanego hormonu wzrostu były podobne we wszystkich trzech okolicznościach, częstotliwość wydzielania hormonu wzrostu zwiększyła się jedynie w warunkach podawania środków farmakologicznych. Ponadto dwie grupy poddane badaniu wykazywały zwiększoną koncentrację plazmy IGF-1. Natomiast insulinopodobny czynnik wzrostu wiążący białko-3 (1GFBP-3), nośników}” związek białkowy dla IGF-1, o którym sądzono, że powoduje nieaktywność IGF-1, był znacząco podwyższony jedynie w grupie otrzymującej 25 mg. Ponadto, ponieważ IGF-1 wzrastał proporcjonalnie bardziej niż IGFBP-3, można wyciągnąć wniosek, że niższa dawka MK-677 była bardziej skuteczna.

Badacze stwierdzili, że wyższe poziomy IGF-1 były spowodowane większą częstotliwością wydzielania, obserwowaną w warunkach stosowania środków, w przeciwieństwie do ogólnej ilości wydzielonego hormonu wzrostu. Stwierdzono również, że zwiększenie poziomu IGF-1 może stanowić potencjalny stymulant anaboliczny w przypadku starzenia się mięśni szkieletowych i kości. Dalsze badania są konieczne, w celu dalszego poznania mechanizmów związanych z regulacją wydzielania hormonu wzrostu oraz roli wyzwalaczy hormonu wzrostu w leczeniu objawów starzenia się oraz nieprawidłowości związanych z utratą masy mięśni.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Pin It on Pinterest